Lang geleden waren er eens twee vrienden, Baard en Honger. Baard was getrouwd met zijn vrouw en ook Honger had zijn vrouw. Allebei waren ze verzot op bier. Op een dag, toen ze gingen jagen in het bos vonden ze opeens ergens midden in het bos een hoop volle bierflesjes. Ze begonnen met z’n tweetjes gezapig te drinken. Toen ze eindelijk voldaan waren, gingen ze verder op jacht en spraken ze af dat ze na het jagen samen terug zouden komen naar deze wonderlijke plek om de rest van het gevonden bier op te drinken. Ze gingen elk hun eigen weg in het bos, maar in plaats van te gaan jagen keerde Honger stiekem terug naar de plek met het bier. Hij dronk al het bier helemaal alleen op, gulzig als hij was, zonder ook maar iets over te laten voor Baard.
Na een tijdje jagen begon Baard, die diep in het bos zat, dorst te krijgen en dacht bij zichzelf: laat ik mijn vriend Honger gaan opzoeken zodat we samen het bier kunnen gaan opdrinken. Baard passeerde langs Honger’s huis om aan zijn vrouw te vragen waar deze naartoe was gegaan. Honger zijn vrouw antwoorde dat ze niet wist waar haar man heengegaan was. Baard vertrok richting de bierflesjes in de hoop hem daar tegen te komen. Toen Honger zijn vriend Baard zag afkomen, voelde hij zich plotseling ongelooflijk beschaamd en het enige wat hij kon bedenken was weglopen. “Loop Honger, Loop”, dacht hij bij zichzelf. “Baard gaat mij zeker en vast slaan, ik moet ervandoor!“Hoho, zo niet”, dacht Baard, die zijn vriend zag weglopen. “Hij zal mij niet ontsnappen” en dus begon Baard achter Honger aan te spurten.
Na enkele ogenblikken begon Honger uitgeput te raken en wist niet goed meer wat hij moest doen. “Ik heb mijn vriend Baard zo slecht behandeld, ik weet niet hoe ik hem nu kan ontsnappen”, dacht hij hijgend bij zichzelf. Honger begon tegen zichzelf te roepen “Oh mijn God, ik doe dit nooit meer!”Terwijl hij met zijn laatste krachten bleef verder lopen, zag hij plots, aan de rand van de weg een slapende man liggen. Honger had een plan: hij kroop in de buik van de slapende man zodat hij zichzelf kon verbergen voor Baard. Maar Baard kwam net op tijd aan zodat hij zag hoe Honger in de buik van de slapende man kroop. “Deze keer zal hij mij niet ontsnappen”, dacht Baard. “Ik kan het niet accepteren dat mijn beste vriend al het bier opgedronken heeft dat we samen gevonden hebben. Ik blijf hier tot je eruit komt!” En zo krulde Baard zichzelf rond de mond van de slapende man om er zeker van te zijn dat zijn vriend hem deze keer niet zou ontsnappen.

En dat is naar het schijnt de reden waarom mannen baarden hebben en steeds hongerig zijn.