Ik ben er inderdaad geboren. Mijn moeder was een Rwandese en mijn vader een Belg. Bij de onafhankelijkheid moest alles wat enigszins Belg was het land verlaten. De 'mestiezen' werden niet aanvaard nog door de ene nog door de andere kant. Ik ben dus in België aangekomen toen ik 10 jaar was, waar ik werd opgevangen in een Vlaams gezin in Gent. En het is maar na 25 jaar dat ik mijn natuurlijke moeder terug vond. Dit op aandringen van mijn echtgenote, die mij heel wat heeft gesteund en aangemoedigd.
Ik ben dus voor de eerste maal terug gegaan naar Rwanda in 1987, om mijn moeder en familie te zien. Het was een heel emotioneel weerzien, en tevens heel moeilijk bezoek. Ik sprak de taal niet meer, en stond daar voor een vreemde.
Jammer genoeg is mijn moeder datzelfde jaar overleden. Ik heb haar dus maar één maal kunnen ontmoeten, maar daar ik nog twee halfbroers had en familie ging ik regelmatig op familie bezoek. Telkenmaal werden mijn echtgenote en ik geconfronteerd met de armoede en de vele weeskinderen in mijn land

Ja, wij hebben een tweede school gebouwd, voor het lager onderwijs. Wij hebben ook twee vrijwilligsters kunnen sturen uit België, die er gedurende een jaar hebben gewerkt.
Onze vereniging telt nu ongeveer 600 leden. Wij zorgen voor het eten in het weeshuis en sturen om de twee jaar een container met kledij, schoenen, lees- en schoolboeken en allerlei andere nuttige goederen. Maar het weeshuis moet ook in zijn eigen behoeften voorzien. Daardoor is het idee gegroeid om een boerderij op te starten. Het bouwen is gestart verleden jaar (2008) Deze zal beheerd worden door 4 alleenstaande vrouwen met kinderen. De opbrengst is voorzien voor het weeshuis. Wij zijn in december 2008 ter plaatste gaan kijken hoe het met de werken stond. Dit volledig op eigen kosten.