Het jaar 2008 begon met een mailtje van Leo om ons uit te nodigen voor een kennismakingsgesprek over een reis naar het Land van de Duizend Heuvels. Deze rondreis zou kaderen in de werking van Vriendenkring Kinderhulp Rwanda (V.K.R. v.z.w.) en een aantal sympathisanten de mogelijkheid bieden het nuttige met het aangename te combineren: een kennismaking met de humanitaire hulp die de V.K.R. daar haast 20 jaar verstrekt én een rondreis in een land wat als één van de mooiste ter wereld doorgaat, het Toscane van Afrika wordt het soms (terecht) genoemd. Dat die eventuele (her)kennismaking niet zonder de nodige emoties en morele kneuzingen zou gebeuren stond bij het begin al als een paal boven water. 

Maar toen leek dat allemaal zeer ver weg én reisplannen heb je welhaast altijd, dus waarom eens niet gaan luisteren en palaveren op 16 februari. Ondertussen konden we ons licht opsteken bij het relaas van de vorige reis op www.kinetjesweb.be en uiteraard ook uitgebreid googlen om alles en nog wat te weten te komen over het geboorteland van Anneke en Leo. 

Die samenkomst viel best mee en er scheen behoorlijk wat consensus te zijn over de reis. Zoveel deelnemers, zoveel beweegredenen, redelijk wat neofieten en ook enkele deelnemers die de regio reeds op eigen houtje of in groep hadden bezocht… een mix dus die het beste liet verhopen.

En dan begon de uitwisseling van mailtjes waarbij Leo zijn nieuw verworven kennis van het Kinyarwanda deskundig tentoonspreidde, maar waarbij ook het reisprogramma én het budget stilaan vorm kregen. De groep kreeg eveneens langzamerhand vaste vorm met 3 koppels en 3 singles. Af en toe dook er wel een eenzaat op die het gezelschap wou komen vervoegen, maar finaal bleef “la bande à Leo” beperkt tot de initiële negen   lees verder...