Guillaume schrijft van uit Rwanda - e-mail van 26/06/2009

Dag allemaal,

Rwanda is voor mij niet meer het land van de duizend heuvels, maar het land van onze kinderen en jongeren ten huize Gisimba. Het is jammer dat niet iedereen die zo geëngageerd bezig is met onze organisatie met eigen ogen kan zien welk hemelsgroot verschil Kinderhulp Rwanda uitmaakt. Ik durf zelfs zeggen levensnoodzakelijk, … …
Ik heb mezelf eerst wat laten uitzieken voor aleer te zeggen dat ik malaria heb opgelopen. Ik weet dat Marie-Jeanne ons dubbel en dik heeft verwittigd, dus wil ik geen compassie. Het is wel een heel bijzondere ervaring.

De ene moment is het precies alsof ik niet ziek ben en de andere dan weer wel. Het heeft heel wat energie gevraagd van mijn lichaam, omdat de periode tussen mijn beeninfectie en malaria niet al te groot was. Er is hier niemand van de expat community die iets tegen malaria gebruikt. Het is zelfs vaak een gespreksonderwerp geweest onder ons dat malaria hier niet op te lopen valt. Ook de dokter van de Belgische Ambassade was verbaasd dat ik malaria heb, … In de 9 jaar tijd dat hij hier is ben ik zijn tweede malaria geval.
Het is Marie Thérèse die haar moederlijke zorgen op mij heeft toegelegd. Had ze nog maar al haar tanden en twintig jaar jonger dan zou ik haar hebben meegenomen naar België, waar ze me veel mooie halfbloedjes zou hebben geschonken.
Vandaag zijn Marie Thérèse en Christine mij komen bezoeken.

Ik heb de patronen goed ontvangen en heb ze in het naaiatelier afgegeven. Ik zelf kan er niet veel van maken, maar in het naaiatelier kunnen ze er mee werken. Morgen worden de stoffen aangekocht voor het naaien van de kledij voor het feest in België.

De werken in het CMG, … Ik zou nu terug foto’s moeten kunnen opsturen.
Naar mijn leek vermogen, wordt hier met volle toeren, en overgave aan gewerkt. Alles verloopt zoals voorzien en op schema.

Het boerderijproject, … Solange haar verhaal? 
Eén van de dagen ga ik er eens naartoe met de haan die ineens opgedaagd is in onze tuin. Zo houdt die mij niet meer wakker en kan die smaken voor het gezin.

Annelies wanneer komt ge nu eigenlijk eens terug. Ge ziet, … Ik overleef hier amper in het zalige Rwanda.

Guillaume
 

Guillaume schrijft van uit Rwanda - e-mail van 06/06/2009

Dag Marie Jeanne,
Soms heb ik het gevoel dat de wet van murphy zich hier in Afrika voordoet. Gisteren schreef ik een heel verslag, maar dezelfde dag van gisteren heeft er voor gezorgd dat mijn computer volledig zijn geest heeft gegeven.

De mail begon zo ongeveer, dacht ik:

Zelfs na het vertrek van Annelies stijgt mijn bewondering met de dag. Ze heeft weer eens zichtbaar veel betekent voor deze mensen. Ook voor mezelf was ze een steun en toeverlaat die ik op den dag van vandaag nog steeds mis. Het dubbellopen met haar in alle taken is zeer leerzaam geweest. Ze had alle vertouwen van alle onze medewerkers, waarschijnlijk door haar toegewijde inzet de voorbije keren dat ze hier was.

Annelies MERCI, alleszins al uit mijn naam en uit naam van de directie en de kinderen van het CMG!
In ieder geval ben ik hier wel om mezelf volledig te geven, wat ik zeker zal doen.
Groetjes uit het zalige en zonnige Rwanda,
  Guillaume
 

e-mail van...   29/05/2009

Hei hey,
 
Ik ben thuis geraakt en zit hier nu nog wat te suffen van de terugreis en het moet weeral nog wat doorsijpelen dat ik me weer op Belgische bodem bevind.
In elk geval , ik zou morgennamiddag (vrijdag) langskomen als het voor u niet te druk is natuurlijk . Eventueel zou ik zaterdag ook nog kunnen, maar dat is dan uw weekend dus u ziet maar.
Volgende week zal het niet meer lukken daar ik dinsdag weer begin te werken... jaja, gedaan alweer met het schone leventje...
Trouwens, maandag is verlofdag, maar mocht je liever hebben dat ik dan afkom... laat het maar weten.
Soit, zonder tegenbericht van u zal ik morgen tegen 15u bij u zijn met een uitgebreid verslag uit Rwanda.
groetjes Annelies
 

e-mail van...   28/05/2009

Dag Marie-Jeanne en Leo,
 
Jaja, mijn Rwandees avontuur is alweer op zijn einde gelopen... zo vlug.
Ik bevind mij momenteel in de luchthaven van Addis Abeba in Ethiopië alwaar ik nog vier uur moet wachten tot mijn vlucht vertrekt richting Brussel.
Maar ik heb geluk, er is hier een internetcafé en dus ben ik maar aan het mailen geslagen. Ik mail u eigenlijk om te vragen wanneer ik eens mag langskomen om nog enkele zaken te vragen, te bespreken en desnoods te regelen.
Zaken die ik niet meer op mail gezet heb in Kigali en ook om zaken te verduidelijken. Ik vroeg mij af of ik vrijdagnamiddag kan langskomen. Maar misschien heb je het heel druk...soit, lat maar iets weten. Ik kan zeker tot in Kruishoutem komen en ben beschikbaar.
Zou goed zijn nu alles nog vers in mijn geheugen zit. 
Dikke kussen

Annelies...die af en toe nog een traantje wegpinkt.
 

Morgen (24/05/2009) gaan we de ganse dag op uitstap naar Lac Muhazi. Het wordt een schitterende dag, want we hebben goedkope autobussen kunnen onderhandelen voor de kinderen. We gaan met bootjes varen tegen weinig geld, en onze picknick is tot in de puntjes voorbereid. De itangazo is uitgehangen dus  ... meer zien...?
 

e-mail van...   23/05/2009
Hoi alweer

Tja, de mailtjes blijven maar binnenstromen hé...   maar er valt hier steeds heel wat te vragen.
Maternelle

Georges is de de laatste hand aan het leggen aan de afwerking van de speelplaats van de maternelle. De speeltuigen moeten nog geschilderd worden en de omheining moet er nog komen. Nu, in jullie vorige prijsbestek was er geen toestemming gegeven om bovenop de grond nog een laag zand te leggen.
Maar de vraag is er nu wel van de onderwijzeressen en de directie of het mogelijk is dit wel te doen. Het is zo dat de aarde in Rwanda nogal kleiachtig is en wanneer het geregend heeft, dan blijft die heel hard plakken aan de schoenen van de kinderen . Wat maakt dat de klaslokalen enorm vuil zijn , alsook hun kledij  ...   dit klopt ook wel. Misschien dit nog eens in overweging nemen, en desnoods de toestemming door mailen evenals de budgetten vrij maken...!
Konijnenhokken

Ik heb het er met Georges eens over gehad dat jullie deze veel te duur vinden en hij heeft iets van de prijs kunnen afdoen. In zijn prijsbestek stond er dat een konijnenhok 15.000 per stuk kostte, maar hij zegt dat het mogelijk is de prijs te reduceren tot 12.500Frw per stuk. 30 keer 12.500Frw is dus 375.000Frw plus die 105.000 voor het kader komt dus op een totaal van 480.000Frw. Is dit voor jullie een aanneembare en mogelijke prijs? Graag hierover Uw antwoord met opmerkingen.

Zo, dit was het alweer voor deze ochtend...
Morgen (24/05/2009) gaan we de ganse dag op uitstap naar Lac Muhazi. Het wordt een schitterende dag, want we hebben goedkope autobussen kunnen onderhandelen voor de kinderen. We gaan met bootjes varen tegen weinig geld, en onze picknick is tot in de puntjes voorbereid. De itangazo is uitgehangen dus iedereen is op de hoogte en iedereen heeft er zin in. Met 140 kinderen...   het wordt reuze!
Lieve groetjes van mij...die het weeral eens moeilijk zal hebben om te vertrekken, terug naar het Belgenland
Annelies  & (Guillaume)
 

e-mail van...   18/05/2009

Dag dag daar in Belgenland,

Bijgevoegd een verslag met allerhande besproken dingetjes.
Binnenkort volgt meer nieuws, hierbij nog enkele foto's van de werken in het CMG en op de boerderij.
Groetjes daar...en tot binnenkort in een volgend mailtje
(en helaas ook tot binnenkort in Belgenland...boehoe, wat gaat de tijd hier veel te snel!!!)
kus kus

Annelies xxx
 

e-mail van...   15/05/2009

Verslag schilderwerken op de boerderij:

We zijn zo goed als bijna klaar met onze schilderwerken, er moeten enkel nog enkele latjes boven de barza geschilderd worden, maar aangezien we daar geen ladders voor hebben, wordt dit nog even uitgesteld. Maar alle stallen, behalve ook nog het kamertje waar het gezin slaapt, zijn gedaan, dus de dieren kunnen erin. En het moet gezegd worden, het was eigenlijk echt wel leuk de dagen waarop we geschilderd hebben. We hebben veel gewerkt. We vertrokken steeds 's morgens vroeg met onze drie helpers.
Dit waren Thadee, Casimir en Paul uit het weeshuis. We vertrokken alle vijf met de moto, scheurend door de heuvels, zo'n hele troep moto's met enkele jongeren erop...we hadden wel wat bekijks. We hadden ons voorzien van de nodige vuile kledij, waarvan we nu nog amper het kledijgehalte kunnen herkennen door de olievlekken en enkele grote kartonnen om de vloer te bedekken. De eerste dagen namen we onze picknick mee, wat brood en choco of kaas, we hadden zelfs een keertje een delicieuze pastaschotel gemaakt, tot we op de derde dag een enorme plat kregen van Epifanie en haar zussen, helemaal bereid voor ons.

En smaken dat dat deed. Het lumineuze idee kwam toen in ons op om gewoon elke volgende ochtend naar de markt te gaan, eten te kopen voor ons, maar ook voor het gezin en in ruil voor onze aankopen lieten we hen het eten bereiden. Zo waren we allemaal content. En inderdaad, de dagen die volgden spreidde het gezin hun kookkunsten tentoon...het smaakte overheerlijk. Met ons vijven eten uit één grote schotel...het had zo zijn charmes. En onze werkers verdienden een pluim want er is hard gewerkt geweest zonder geklaag of getreuzel. Zo rond een uur of vier keerden we terug...deze keer zoals het hoort op het platteland...helemaal te voet. Een ferme wandeling van ongeveer een uur bracht ons terug in de bewoonde wereld, waar we onze mannen dagelijks trakteerden op een fanta, die uiteraard altijd reuze goed smaakte. Voilà, tot zover een schilder verslagske van onzentweghe.


 

Herstellingen aan het klaslokaal van de maternelle (kleuterklas):

Ze zijn momenteel bezig met de onderhandelingen met de verzekering en alles zou moeten terugbetaald worden...echter, we zitten hier nog steeds in Afrika en dit zou dus wel eens een werkje van heel lange adem kunnen worden. Daarom hadden ze hier gedacht om, vanaf het moment ze de officiële papieren in handen hebben dat de verzekeringen terugbetalen, aan de vereniging een lening aan te vragen zodat ze de klas reeds kunnen betalen en ze niet helemaal moeten wachten op het geld van de verzekeringen. Ze zouden het jullie ook maar alleen vragen als ze alle officiële documenten hebben. Momenteel hebben ze de spelotheek omgebouwd tot gewone klas. Georges heeft voor deze werken reeds een devies opgemaakt en de totale kostprijs voor het herstellen van de klas en de muur rond de klas waar de camion is doorgereden zou komen op 9.370.500 Frw. Deze kosten hebben ze ook doorgegeven aan de verzekeringen.

Boerderij

De vergunning voor de varkensstal is reeds is orde, deze is samen gegeven met die van de bestaande stallen. Voor huis hebben we nog steeds geen nieuws. Het enige dat ik weet is dat de boerderij gelegen is in landbouwgebied wat het dus niet evident maakt om er te bouwen......
Dit was het voor vandaag...binnenkort meer nieuws over van alles en nog wat en enkele foto’s van de werken.

Groetjes, Annelies & Guillaume
 

e-mail van...   01/05/2009

Hier bij stuur ik enkele eerste fotookes, na een uur gewerkt te hebben en op het punt gestaan te hebben om alle foto's door te sturen: viel de elektriciteit toch wel uit zeker.
Helegans opnieuw begonnen aldus...ik stuur ze in kleine beetjes door, zie dat het weer gebeurt...

Groetjes, Annelies & Guillaume
 

Guillaume schrijft van uit Rwanda - e-mail van... 28/04/2009

Ik heb er lang naar toegeleefd! Ik had wel een idee van welke indrukken ik allemaal zou kunnen opdoen in het verre Rwanda. Maar dat het zo overweldigend is, had ik niet voor mogelijk gehouden. Die indrukken zijn zo verschillend van aard dat ik ze niet enkel kan omschrijven als rozengeur en maneschijn.
Ik ben nu al ruimschoots drie weken in Rwanda .... meer lezen... klik hier

 

e-mail van...   19/04/2009

Ahoi Belgenland,

Het heeft eventjes geduurd alvorens we jullie met nieuws overspoelden, maar het moment is dan toch aangebroken. Bijgevoegd vinden jullie twee eerste verslagen, eentje algemeen, een ander over het boerderijproject. Bij dit laatste zijn er nog wel enkele zaken die nog niet allemaal zijn ingevuld, maar in de loop der tijd laten we jullie meer weten hoe alles verloopt. Alleszins heb je hier al een hoopje lektuur.

We hebben een hele drukke week achter de rug met James, maar het was wel een hele leuke week. heel veel gedaan, maar ook veel gelachen. James is een man met een gouden hart, doe hem maar heel veel groeten van ons. Ook zijn dochter trouwens en zeg maar dat we het enorm fijn vonden om met hem samen te werken en dat we er ook alles zullen aan doen om de boerderij goed op te volgen.
Ik hou nog steeds van Rwanda, en ik bemerk dat ik er steeds liever en liever ben...ik voel dat mijn hart hier precies wel zit en zich meer en meer aan vast begint te klampen. Nu ja, we zien wel...

De dagen vliegen hier voorbij. Ook de vakantie van de kinderen is voorbij gevlogen. De band die we vorig jaar opbouwden is er precies nog en dat doet wel deugd. Er zijn hier en daar jongeren die meer en meer beginnen te vertellen over het leven in het weeshuis...ik denk dat ik hier nog veel te weten zal komen.
Alleszins, we houden jullie op de hoogte. Hopelijk is alles daar ook in orde.  
 

Doe iedereen heel veel groetjes van ons. Guillaume probeert zo snel mogelijk een verslagske te schrijven over zijn eerste indrukken, maar hij blijkt niet zo'n schrijverstype te zijn, waardoor hij er niet echt toe komt. Ik zal hem nog wat pushen en ik zorg ervoor dat jullie het deze week krijgen.
Heel veel lieve groetjes,
Annelies en Guillaume
 

e-mail van...   06/04/2009

Liefste Marie-Jeane en Leo,

Hier zijn we dan met een eerste verslagske van onzentweghe, helemaal uit het verre duizendheuvelland, maar oh ja, waar we ook alweer duizend indrukken hebben opgedaan...is het niet Guillaume? Bon, we zijn allebei goed toegekomen en we zijn helemaal klaar om er volledig in te vliegen.

Even een kort relaas van de voorbije eerste twee dagen. Vrijdagnamiddag zijn we bij ons aller zuster Marie-Michel geweest en zoals we haar kennen zijn we er heel hartelijk ontvangen. Guillaume heeft al gezien dat hij er nog wel enkele keren op de koffie zal gaan, wanneer hij zijn verhaal niet meer tegen mij zal kunnen doen. Nadien zijn we de stad ingetrokken om er wat rond te kijken en de Kigaalse sferen, geuren en kleuren op te snuiven...en ik moet zeggen dat ik mij precies weer thuis voelde. Guillaume zijn zintuigen werden eveneens op scherp gezet met als gevolg dat hij reeds een heleboel indrukken tot zich heeft genomen. ’s Avonds iets gaan eten met onze Belgische vrienden hier, niet te laat gaan slapen want zaterdag zou de grote weerzien-dag worden in het weeshuis.

En dat werd het ook...toen we vertrokken richting weeshuis waren mijn zenuwen bijna niet meer onder controle te houden. En toch, toen we door Nyamirambo wandelden, was het precies of ik er nooit was weggeweest. Op de muur van het weeshuis zat, zoals hij daar altijd zit, Uma, die doofstomme jongen en toen hij ons zag, herkende hij mij onmiddellijk. Echt super! Het was echt een super weerzien...een voor een kwamen al de bekende kindergezichtjes ons tegemoet en ze leken precies wel blij. Iedereen wist dat we kwamen, want in de refectoir waren de banken klaargezet...en voor ons uiteraard weer zo’n overdreven tafel waar we achter moesten zitten...helemaal niet mijn ding, nu ja, das er de gewoonte, dus dan weze het maar zo. Guillaume was natuurlijk de attractie van de namiddag, want ohwee, wat een Muzungu!
 Ik had zo’n tekstje voorbereid in het Kinyarwanda en wonder boven wonder kon iedereen het verstaan...ondanks het feit dat mijn tong enkele keren dubbel sloeg en kregen we uitgebreide reactie op hetgeen ik zei.

Mijn hartje ging nogal tekeer, ge kunt u dat niet inbeelden! Op een bepaald moment kwam Mama Christine ons begroeten en gaf ze ook Guillaume een knuffel...maar ge kunt al raden, zij zo’n kleintje en hij bijna dubbel zo groot...al die kinderen uit volle borst beginnen lachen! Toen we onze snoepen en fantas hadden uitgedeeld kwam Damas toe met zijn vrouw, Beatrice.  Zij waren super vriendelijk en hebben ons hartelijk ontvangen. Het was tijd voor een eerste mededeling: ...houdt u vast...vorige week was er een zwaar accident gebeurd...een camion is in de muur van de matternelle gereden en daarbij de laatste klas helemaal in puin gereden. Gelukkig waren op dat moment geen kinderen in de klas anders zouden die gewoon allemaal dood geweest zijn. ’t Is daar nu één groot gat en een klas in puin. Maar de verzekeringen van de camionchauffeur zullen dit laten maken...onze bezorgdheid natuurlijk...hoelang gaat dat weer niet duren...? Soit, maandagvoormiddag hebben we onze vergadering en gaan we proberen al heel wat te bespreken...en vooral dan voorbereiden hoe we het gaan doen met James.

Een dag vol impressies...en dan zijn we er ’s avonds ook nog maar eens goed op uit getrokken...een danske geplaceerd in de KBC, lang geslapen en voila, deze mail beginnen sturen. Het regent hier nu al de ganse voormiddag...en kunnen aldus niet veel meer doen dan op ons terras genieten van de Rwandese geuren, rondvliegende rare beestjes en maar hopen dat de regen straks stopt zodat we nog een stapje in de weriezo, tot zover ons eerste verslagske...na onze eerste vergadering morgen meer nieuws.

 

 Lieve groetjes kandi naho utaha

Annelies en Guillaume ( of door de kinderen ook wel umureemuree “ de grote “ gedoopt) xxx

Copyright © 2010 Kinderhulp Rwanda vzw. All rights reserved.
To get authorization for reproduction, in part or in whole, for print or electronic media, you must get permission