|
Laten
we
enkele
maanden
teruggaan
in
de
tijd
...
juni
2009.
Het
startschot
voor
de
voorbereiding
van
het
20-jarig
bestaan
van
onze
vereniging.
Het
zou
een
heus
feest
worden
voor
groot
en
klein,
voor
Belg,
Rwandees
of
andere
nationaliteit.
We
planden
een
zo
goed
mogelijk
gevuld
weekend.
Kinderanimatie
met
verschillende
workshops,
optredens,
fototentoonstelling,
filmpjes,
eten,
drinken…
Kortom
een
gezellig
samenzijn
en
een
terugblik
op
de
20
voorbije
jaren
waarin
onze
vereniging
probeerde
om
onze
weeskinderen
in
Rwanda
een
iets
draaglijker
leven
te
geven.
Of
we
in
dit
opzet
geslaagd
zijn,
laat
ik
aan
jullie
over.
Toch
denk
ik
dat
dit
voorbije
feestweekend
de
start
mag
zijn
om
nog
eens
vele
jaren
door
te
gaan.
Grootse
plannen
vragen
veel
werk
en
veel
werk
vraagt
veel
hulp.
En
die
hulp
hebben
we
gekregen
van
talrijke
vrijwilligers
en
jawel,
ook
van
onze
eigenste
gemeente
Kruishoutem
die
zich
heeft
ontfermd
over
het
ineen
boxen
van
een
aanbod
kinderanimatie
om U
tegen
te
zeggen.
Het
verteltheater
‘Verhalen
onder
de
Baobab’
voerde
ons
mee
naar
hogere
Afrikaanse
sferen.
Nadien
zetten
vzw
Itaka
en
vzw
Bas
hun
beste
beentje
voor
om
de
aanwezige
kinderen
de
eerste
beginselen
aan
te
leren
van
de
Afrikaanse
ritmes
op
de
djembe,
al
dansend
of
al
juwelen
makend.
De
weergoden
waren
ons
helaas
niet
zo
gunstig
gezind,
maar
gelukkig
lieten
enkele
jeugdbewegingen
dit
niet
aan
hun
hart
komen
en
kwamen
zij
in
topvorm
onze
workshops
uitproberen.
Ondertussen
arriveerden
steeds
meer
bezoekers.
Sommigen
kuierden
gezapig
langs
onze
fototentoonstelling.
Anderen
genoten
van
een
drankje
en
wachtten
vol
ongeduld
op
het
aangekondigde
optreden.
Masabo,
de
geëerde
en
alom
gekende
Rwandese
zanger,
een
groep
Rwandese
danseressen
en
een
trio
echte
Intoredansers,
begeleid
door
een
voltallig
bataljon
Rwandese
trommelaars.
En
eerlijk
gezegd...ze
deden
ons
daveren
op
onze
stoelen
(gelukkig
maar
dat
de
Mastbloem
stevige
stoelen
had...). |
Het
zou
groots
worden,
dus
aan
één
optreden
hadden
wij
niet
genoeg.
Terwijl
de
dansers
even
op
adem
kwamen,
vulde
de
foyer
zich
met
warme
gitaar-
en
zangklanken
van
de
enige
echte
Cristophe
Versaevel
die
voor
de
gelegenheid
onze
receptie
kwam
opluisteren,
waarvoor
nogmaals
dank!
Toen
Christophe
uitgezongen
was,
was
het
opnieuw
de
beurt
aan
onze
Rwandese
artiesten
om
voor
een
tweede
maal
het
beste
van
zichzelf
te
geven.
En
dat
deden
ze
ook!
Tijdens
de
pauze
voegden
we
er
nog
een
extraatje
aan
toe
door
een
veiling
te
houden
van
enkele
schitterende
kunstwerkjes,
speciaal
gemaakt
door
de
leerlingen
van
de
kunstacademie
uit
Turnhout.
Er
werd
massaal
geboden.
Zelfs
de
Burgemeester
liet
zich
niet
kennen
en
werd
uiteindelijk
de
waardige
eigenaar
van
een
prachtig
staaltje
artistiek
jeugdtalent.
Er
werd
nog
iets
gedronken,
wat
nagepraat
over
de
nieuwe
aankopen,
het
vurige
optreden
en
stilaan
liep
de
avond
ten
einde.
Wij
keerden
blij
gezind
huiswaarts,
want
deze
eerste
dag
was
prima
verlopen.
De
volgende
ochtend
stonden
heel
wat
medewerkers
al
vroeg
paraat
om
de
handen
uit
de
mouwen
te
steken
voor
de
grote
Euro-Afrikaanse
maaltijd
waarvan
zo’n
300
man
zou
komen
smullen.
Het
menu
zag
er
goed
uit
en
de
gerechten
smaakten
overheerlijk.
De
sfeer
was
al
even
heerlijk
mede
door
een
beginnend,
maar
muzikaal
reeds
gevorderd
Jazzbandje.
Zij
produceerden
sfeervolle
jazzmelodieën
die
onze
honger
stimuleerde
en
onze
goede
vertering
nog
meer.
En
toen
keek
ik
even
rond...ik
zag
smullende
mensen,
lachende
gezichten,
goedkeurende
blikken
en
enthousiaste
medewerkers...
Ik
zag
dat
het
feestweekend
geslaagd
was...en
besloot
voor
mezelf
dat
hierin
de
uitdaging
lag
om
er
nog
maar
eens
20
jaar
voor
te
gaan.
Bedankt
aan
iedereen
aanwezig,
achter
of
voor
de
schermen.
Dit
kunnen
ze
ons
niet
meer
afpakken!
|
