Beste vrienden van onze vereniging,   

 Kruishoutem, januari 2008

Bij dit begin van het nieuwe werkjaar nemen we de tijd om eens terug te kijken en we mogen fier zeggen dat onze vereniging het goed heeft gedaan. Dat dit enkel kon dankzij de edelmoedige steun van al onze tantes, nonkels, peters, meters en vrije sponsors beseffen we ten volle en daarom uit naam van al onze Rwandese beschermelingen ‘Murakose Cyane’ (een oprechte Rwandese dank).

De werking ging niet altijd even gemakkelijk maar we bleven trouw aan ons doel in alle eerlijkheid naar onze sponsors en beschermelingen toe. We zijn en blijven ervan overtuigd dat onze doelgroep de ‘weeskinderen’ een van onze hoofdbekommernissen moet blijven. Hetzij in de beide weeshuizen door onze vereniging gesteund, hetzij in de dertig arme gezinnen onder onze bescherming. We beseffen heel goed dat onze werking slechts een druppel in die grote oceaan van nood op onze wereld is, doch we zijn ervan overtuigd dat deze druppel een zee van verschil maakt voor onze Rwandese kinderen.
W
e willen aan deze kinderen, die het allerbelangrijkste in hun leven moeten missen: de warme geborgenheid en bescherming van liefhebbende ouders, een zekerheid bieden dat ze er niet alleen voor staan. Ze hebben het reeds zo moeilijk om hun trauma’s te verwerken. Velen onder hen die reeds
veertien jaar de génocide overleefden, worden nog elke nacht wakker door nachtmerries waarin ze de uitroeiing van hun familie opnieuw beleven. Anderen zagen ouders, nonkels, tantes, één voor één wegkwijnen door aids en sommigen onder hen moeten leven met dezelfde vrees omdat ook zij seropositief zijn.

Als we hen voeden, kleden en de veilige beschutting van een huis geven, geven we hen enkel de basis waar ieder kind recht op heeft. Onze vereniging wil meer doen. Door hen naar school te sturen, krijgen ze de kans om zich te ontwikkelen en te ontplooien tot tevreden volwassenen. Door hen aandacht, een veilige speel- en leeromgeving te geven, verhogen we hun kansen om hun angsten te overwinnen en hopen we hen een klein beetje van die verloren warmte aan te bieden.
W
e willen deze veelal vergeten groep kinderen niet in de steek laten. Het is niet de betrachting van onze vereniging om grote quota’s te behalen op gebied van ontwikkelingshulp. Dit laten we aan andere en grotere organisaties over. Wij willen er enkel zijn voor hen, die bij de start van hun leven, er alleen voor staan.
O
nze werkende leden zullen voor hun inspanningen geen bekendheid, roem en eer behalen. Maar dagelijks de stille voldoening smaken van het weten dat zij meewerken aan de toekomst van een kind. In een kind ligt immers alles geborgen, zij zijn de vaders en moeders, hoeders, arbeiders, machthebbers en vredebrengers van een nieuwe generatie. Zij zijn de toekomst!
 

Mijn taak als voorzitster van onze vereniging is niet altijd even gemakkelijk. Een grote groep werkende leden samenhouden vraagt heel wat geduld, overleg en diplomatie. Soms komen er situaties voor in de beheersploeg van een vereniging die niet meer stroken met het doel en de doorzichtigheid van een goed beleid. Als geschillen niet meer op te lossen zijn en de goede werking van de vereniging verlammen, dan rest mij de moeilijke taak als voorzitter om in te grijpen en te eisen dat doel en doorzichtigheid een constante blijven. Dit werd mij dit jaar door vijf werkende leden bijzonder kwalijk genomen. Na hun pogingen om de vereniging over te nemen, stapten ze tenslotte uit de vereniging. Gelukkig behield ik het vertrouwen van de overige 34 werkende leden. Iedereen stak een tandje bij en onze vereniging overleefde. We overleefden niet alleen maar we kunnen terug werken in vriendschap.

Deze splitsing heeft mij persoonlijk veel pijn gedaan, omdat ik mij bedrogen voel door enkele van mijn vroegere naaste medewerkers, die ik als vrienden beschouwde. Maar wat vooral erg is, zijn de onwaarheden die deze mensen nu nog verspreiden in de pers en onder een deel van onze sponsors. Hun pogingen om de vereniging kwaad te berokkenen door haar financiële middelen af te nemen is een rechtstreekse oneerlijkheid tegenover de kinderen onder bescherming van Vriendenkring Kinderhulp Rwanda v.z.w.
Maar we laten ons niet ontmoedigen en gaan in alle eerlijkheid verder en we groeien op alle vlakken.

Bij het begin van dit nieuwe jaar is er heuglijk nieuws. De vereniging wordt aangesterkt door een nieuwe ploeg jonge mensen. We zeggen welkom aan het nieuwgeboren animatieteam. Onder leiding van Annelies C., Wouter en Kim groeide deze groep aan met Lotte, Annelies D.B., Mieke, Katrijn, Hans en Bram. Zij zullen werken aan de naambekendheid van onze vereniging, door middel van animatie, mondiale vorming, deelname aan activiteiten, markten en beurzen. Samen met Noëlla, Maria, Monique en Eveline, de nieuwe elementen in stockage en administratie, komen ze onze ploeg werkende leden versterken.

We hopen dat 2008 een zegen mag zijn voor Vriendenkring Kinderhulp Rwanda v.z.w.  
zodat we ook in dit 19de werkjaar verder kunnen werken
 in vriendschap en met veel liefde voor de Rwandese kinderen in nood.

                                                                                                                                                        Marie-Jeannne Laroy - voorzitter

 

Deel gerust uw mening met ons, opmerkingen en suggesties zijn steeds welkom!

Uw privacy... 

ons engagement.

Murakose cyane... een 'grote dank U wel' aan de talrijke

 partners en sponsors.

Copyright © 2012 / 2013  Kinderhulp Rwanda vzw. (VKR vzw) All rights reserved.
To get authorization for reproduction, in part or in whole, for print or electronic media, you must get permission
.